Modernizm w architekturze Łodzi XX wieku

Modernizm w architekturze Łodzi XX wieku, autorstwa Krzysztofa Stefańskiego z Uniwersytetu Łódzkiego i Błażeja Ciarkowskiego z Politechniki Łódzkiej, jest pierwszym, nowatorskim opracowaniem ważnego dla dziejów miasta zagadnienia. W usystematyzowany, chronologiczny sposób prezentuje pojawienie się i rozwój w architekturze Łodzi modernizmu - nurtu, który odcisnął piętno na sztuce XX wieku, a szczególnie ważny był dla architektury.

Modernizm oznaczał zerwanie z formami historycznymi i przy wykorzystaniu nowych technologii: żelbetu, stali i szkła, wprowadzał estetykę prostych, kubicznych form oraz odejście od stosowania ornamentu. W okresie międzywojennym związany był z lewicującą ideologią budowania "nowego, demokratycznego świata", co zaowocowało swoistą rewolucją w budownictwie mieszkaniowym, mającą poprawić katastrofalną sytuację bytową ubogich warstw ludności.

Publikacja podzielona jest na trzy części. Pierwsza opisuje początki łódzkiego modernizmu - pojawienie się secesji i nowych konstrukcji żelbetowych przed I wojną światową. Część druga ukazuje triumf modernizmu w latach międzywojennych, kiedy nowe formy zaczęły przekształcać architektoniczny obraz miasta. Część trzecia prezentuje modernizm czasów PRL-u, zwany też "socmodernizmem", który zmienił istotnie charakter miasta, zarówno w centrum, jak i na obrzeżach, w formie wielkich osiedli mieszkaniowych ("blokowisk"). Autorzy zwracają też uwagę na architektów związanych z tym nurtem, twórców o dużym i ważnym dorobku. 

Książka przedstawia znaczenie modernizmu dla architektury Łodzi. Pozwala na zerwanie ze stereotypowym spojrzeniem na miasto przez pryzmat jedynie architektury XIX wieku: kamienic, fabryk i fabrykanckich rezydencji. Ukazuje inne oblicze Łodzi, która konsekwentnie w ciągu XX wieku zmieniała swój wizerunek.

Całość ilustrują liczne unikatowe projekty oraz zdjęcia.

Ilość stron: 228